Główna różnica IPv6 od pozostałych formatów to nie prędkość i nie zaufanie ze strony stron, a kompatybilność: działa on tylko z zasobami, które wspierają ten standard. W zamian oferuje najniższą cenę za adres. Poniżej porównanie z każdym formatem osobno.
IPv6 i IPv4
Oba formaty są statyczne i oba należą do centrum danych. Adresów IPv6 jest znacznie więcej i są one tańsze, ale IPv4 działa ze wszystkimi stronami bez wyjątku. Różnią się też szczegóły: w IPv4 oba protokoły są dostępne od razu, w IPv6 protokół wybiera się przy zamówieniu; w IPv4 jest darmowa opcja 100% Uptime, w IPv6 jej nie ma.
IPv6 i ISP
ISP — statyczny adres dostawcy internetu, dla strony wygląda jak domowy, dlatego zaufanie do niego jest największe wśród statycznych formatów. Jest droższy od IPv6 wielokrotnie i bierze się go do innego zadania: nie objętość, a przechodzenie weryfikacji.
IPv6 i Mobile
Mobile — adres operatora komórkowego z najwyższym poziomem zaufania i możliwością zmiany IP przez link lub timer. To najdroższy format i bierze się go pojedynczo. IPv6 — to przeciwne podejście: dużo tanich adresów.
IPv6 i Residential
Residential — rotacja z ogólnej puli ponad 20 milionów adresów rzeczywistych użytkowników, z opłatą za ruch, a nie za adres. Wybiera się je, gdy potrzebny jest zasięg po krajach i miastach. W IPv6 adresy są stałe i opłata za adres.
Krótka zasada wyboru
IPv6 jest potrzebny, gdy adresów potrzeba dużo i po minimalnej cenie, a docelowe strony wspierają ten standard. Nie wspierają — weź IPv4. Potrzebne zaufanie ze strony stron — ISP. Potrzebna zmiana adresu — Mobile lub Residential.